[+~iFunny~+]

Title: Way to Choose

Pairing: All59

Rate: PG (ใสๆ)

“ฟ้าววว~” เหล่าฝูง(?)เครื่องบิน บินผ่านหัวพวกสึนะและผู้พิทักษ์ทั้ง6

และนี้คือสีหน้าแต่ละคน

“ง้านนน~ T T”  โกคุเทระ

“^^” สึนะตบบ่าโกคุเทระ

“>w<” ยามาโมโตะ โอบเอวโกคุเทระ

“-___-“ ฮิบาริ

“>O<” เรียวเฮ

“*Q*” แรมโบ้

“ ๐v๐” โคลม

แถมท้าย “^-^+” มุคุโร่ =w=;;

“ท่านรุ่นที่10 ครับ ปล่อยผมอยู่ที่นี่เถอะครับ! เชิญท่านรุ่นที่สิบไปเที่ยวเถอะครับ!!”

“ไม่ได้!” สึนะสั่งเด็ดขาด “ไปไหนต้องไปด้วยกันสิ ถ้าปล่อยโกคุเทระคุงมำงานอยู่คนเดียวมันก็ไม่แฟร์สิ ^^”

“แต่ว่างาน......”

“นายไม่ฟังคำสั่งชั้นแล้วเหรอ” สึนะพูดด้วยน้ำเสียงน้อยใจ+มารยานิดหน่อย

“มะ ไม่ใช่นะครับ แต่ว่า...”

“นั้นสินะ....ชั้นคงดูไม่น่าเชื่อถือสำหรับนายแล้วสินะ”

“รุ่นที่สิบครับ...”

“..............” ทำหน้าตางอนแบบน่ารัก แต่ว่า ในใจแอบกระหยิ่มยิ้มย่องเมื่อเห็นร่างบางเริ่มโอนอ่อนตาม

“เฮ้อ~ ก็ได้ครับ ไปก็ได้”

“จริงนะ!”

“ครับ! ต่อให้สุดล่าฟ้าเขียวผมก็จะตามรุ่นที่สิบไปทุกที่”

“ชั้นไม่อยากคัดจังหวะนะ แต่เขาเรียกขึ้นเครื่องแล้วล่ะ” ฮิบาริเดินมาตาม

“มาครับรุ่นที่สิบ! ผมถือกระเป๋าให้” ร่างบางฉกกระเป๋าลากของสึนะก่อนเดินไปหายามาโมโตะที่รออยู่ทั้ง2จับมือกันก่อนเดินขึ้นเครื่องไป

‘ช่องว่างระหว่างกลางนั่น เข้าไปแทรกไม่ได้เลยสินะ’ สึนะขย้ำกระดาษตารางเที่ยวบิน ‘ถ้าแทรกไม่ได้ ก็จะต้องแย่งมาให้ได้’ ก่อนจะเดินตามขึ้นเครื่องไป

++ในเครื่องบิน++

“โกคุเทระ! เป็นอะไรรึเปล่า!!!” ยามาโมโตะโน้มตัวไปดูร่างบางที่นั่งอยู่ข้างๆ

“อุ๊ก! รู้สึก....มะ ไม่ค่อยดี....... อุ๊บ! แหวะ~!!!!!” อาหารเช้าฝีมือพ่อครัวชั้นดีขย้อนออกมาใส่ถุงโดยมียามาโมโตะลูบหลังให้

“ทำไมถึงเป็นยังงี้ละเนี่ย~ ปกติไม่เห็นเมาเครื่องบินเลยนี่น่า”

“ชั้น อุ๊! ยังไม่...อุบ! โอ๊กกก~!!!!!!” คลื่นลูกใหม่มักมาแรงกว่าลูกเก่าเสมอ

“เฮ้อ~! นี่แหละน้า~ ไม่ยอมมาต่อยมวย” ไม่เกี่ยวเลยเพ่! -*-

“งี่เง่า เจ้าสัตว์กินพืชอ่อนแอ!” ฮิบาริกอดอกนั่งอยู่หน้าเบาะของยามาโมโตะ

“อ๊ะ! ยามาโมโตะ ชั้นมียาแก้ปวดอยู่นะ” สึนะยื่นยามาให้

“โกคุเทระ กินยาหน่อยนะ”

“เออ วางไว้ตรงนั่นแหละ” ร่างบางเหนื่อยหอบจากการถูกกวาดล้างอาหารเช้าเป็นเวลามาราธอน ชี้ให้ยามาโมโตะวางยาไว้บนโต๊ะ

“แล้วอีกตั้งหลายชั่วโมงถึงจะถึงญี่ปุ่นเลยนะคะ คุณโกคุเทระจะทนไว้เหรอคะ?” โคลมซึ่งนั่งอยู่อีกฝั่งของโกคุเทระถาม

“หน้าก็ดูซีดกว่าตอนเจอคุณเบียงกี้อีกนะครับ” แรมโบ้ชะโงกหน้าออกมาดูจากเบาะหลัง

“จริงสิ! พวกเบียงกี้เดี๋ยวตามมาอีก 3 วันใช่มั้ย” สึนะถาม

“ค่ะ”

“โอเค ตรงนี้ฝากให้เป็นหน้าที่ของยามาโมโตะแล้วกันนะ”

“อือ พวกนายไปพักเถอะ!” ยามาโมโตะตอบรับเสียงหนัก ก่อนทุกคนจะแยกย้ายไปนั่งที่ของตนซึ่งอยู่ห่างกันไกลโข

“โกคุเทระกินยา” ยามาโมโตะเขย่าร่างบางไปมา

“...........” เมื่อไม่ได้รับปฏิกิริยาจึงก้มหน้าลงไปดูพบว่า คนเมาเครื่องบินหลับไปแล้ว

“แล้วจะกินยายังไงล่ะ” ยามาโมโตะเท้าคางแล้วยิ้มพร้อมกับม้วนเส้นผมสีเงินเบาๆ

“ฟรี้~~” ยามาโมโตะหันหน้ามองซ้ายขวา เมื่อรู้ว่าไม่มีใคร จึงหยิบยาเข้าปากตามด้วยน้ำก่อนจะประกบปากเบาๆ แล้วส่งยาพร้อมน้ำลงไปในโพรงปากหวาน แล้วจูบหนักๆตรงหน้าผาก ก่อนยิ้มออกมา

“ฮะๆ ให้ต้องปกป้องตลอดเลยนะนาย” ก่อนจะเอาหัวสีเงินของโกคุเทระมาซบไหล่ตัวเองแล้วหลับไป โดยไม่รู้เลยว่าการกระทำที่ได้ทำตกอยู่ในสายตาของบุคคล 2 คนตลอด

.

.

‘อย่าดีใจให้มากไป ผู้พิทักษ์แห่งพิรุณ ของชั้น สิ่งที่นายเคยมี เคยได้ครอบครอง ชั้นจะแย่งมันมา!!!!!!!’

.

.

.

‘อย่าดีใจให้มากนัก ผู้พิทักษ์แห่งวายุ ถ้าชั้นอยากได้อะไร ชั้นก็ต้องได้ ไม่ว่าสิ่งนั้นจะรักนายหรือนายรักมันมากก็ตาม!!!!!!’

---------------------------------------------------------------------------------------------------

TBC.

สอบละทุกคน~!>O<

สอบเเล้วนะทุโค้นนน~  TT{}TT

มาอัพขั้นสุดท้ายก่อนจะสอบ วันรุ่งพรุ่งนี้ เค้าจะสู้นะ  << ภาพสู้

ปลาไหล. เค้าอาจจะหายหัวไปนานหน่อย เนื่องจากต้องสอบซ่อมด้วย(เเน่นอน)

กร๊าซซซซซ~!!!!!!!!!